18 ماهگی

18 ماهگیت بوسه باران گلکم

علی ... پسر ناز و کوچکم ؛

18 ماهه شدی 

مرد شدی پاره تنم

یکسال و نیمه من  ؛

چقدر زود بزرگ شدی

3 تا 6 ماه گذشت

و

من ناباورانه نگاهت میکنم

چقدر زود لحظه ها درگذرند

دلم غم دارد

فقط 6 ماه باقی مونده

تا 2 سالگیت

تا جداییت از پیوند با تنم .

عزیز نازم ؛

عطر تنت

شیطنت هات موقع شیر خوردن

بازی نگاه هایمان

نوازش تنم با دستهای کوچکت موقع شیر خوردن

حق دارم دلتنگ باشم ... بزرگ شدنت تاوان دارد .

بزرگ شو ... بزرگ باش مرد کوچکم

تاوانش با من

اما برای من بمان ... همیشه .

تنهایم نگذار .

خدا را هزاران مرتبه شاکرم از بزرگ شدنت

از بالندگی های پیاپیت .

گل نازم ؛

واکسن 18 ماهگیت یکی دیگه از سندهای بزرگ شدنت بود.

قربون  اون نگاه ات بشم ... چقدر لحظه سختی بود

وقتی که دستهات رو باز کرده بودی به نشونه ی رفتن .

تا دو روز تب داشتی و پات هم درد میکرد .

دیگه تا 6 سالگی از واکسن خبری نیست .

کلی کلمه به دایره لغاتت اضافه کردی.

تقریبا تمام کلمات رو تکرار میکنی.

وقتی صدایم میکنی مامانی ... توی دلم قند آب میشه.

وقتی صدایم میکنی ماما دان ( مامان جان) ...خودمو خوشبخت ترین مادر روی زمین میدونم.

بابا سعید رو هم همینطوری صدا میکنی ... (بابایی) یا (بابا دان)

جمله های دو یا سه کلمه ای میگی .

بیشتر فعلها رو بلدی .

به سوالهام جواب میدی .

کلا توی این ماه یه جهش بلند داشتی .

♥. زندگی با تو زیباست .

♥. همیشه کنارم بمان .